Hver er tilgangur jákvæðrar sálfræði? ekki er það að útrýma neikvæðum tilfinningum? Er barnsleg trú að halda að maðurinn sé meira góður en illur og getur verið skaðlegt að trúa því? Erum við að loka augunum fyrir því hvað heimurinn er grimmur og varhugaverður, náttúrunni er alveg sama um okkur þannig séð og hefði það jafnvel betra án mannfólksins. Hver manneskja hefur á sér margar hliðar og mörg andlit í rauninni, allt litróf tilfinninga er væntanlega helmingur jákvæðar tilfinningar og helmingur neikvæðar eða hvað?

Enn jú það þýðir kannski ekkert að reyna að elta uppi hamingjuna og við getum endað á því að verða bara óhamingjusamari, ég meina fólk sem leggur hart að sér að auka hamingju getur mistekist hraparlega, það er víst betra að rekast á hamingjuna heldur en að elta hana uppi!

Enn grunnhugmynd jákvæðrar sálfræði er að vellíðan skiptir máli og við viljum vita hvernig, við viljum geta skilgreint og mælt vellíðan til að geta aukið hana. Því vellíðan skilar sér í bættri heilsu og langlífi.

Vellíðan virðist fela í sér jákvæðar tilfinningar, virkni og þátttöku, virðist efla tengsl, bæta sambönd, eflir tilfinningu fyrir tilgangi og merkingu með lífinu og árangur eykur líka vellíðan – (PERMA). Það er hægt að mæla þessa hluti og við viljum að markþjálfar geti eflt þessa þætti. Því það er til margs unnið að líða vel, það er auk þess smitandi og við þekkjum það jú öll að það er skemmtilegra og léttara að lifa þegar okkur líður vel!

Við viljum greina mannkosti/styrkleika og nota þá sem mest, greina, skilgreina og þjálfa. Við viljum greina, mæla og kenna jákvætt viðhorf, efla von og bjartsýni. Þarf heimurinn það ekki einmitt í dag?

Helstu gagnrýni á jákvæða sálfræði:

1. Of mikil áhersla á jákvæðni:
   Sumir gagnrýnendur halda því fram að jákvæð sálfræði einblíni stundum of mikið á jákvæðar tilfinningar og styrkleika, á kostnað þess að takast á við neikvæðar tilfinningar eða erfiðar aðstæður. Þetta getur leitt til þess sem kallað er „toxísk jákvæðni“ þar sem fólk finnur fyrir þrýstingi til að vera alltaf jákvætt, jafnvel þegar það á erfitt.
2. Skortur á einstaklingsmiðaðri nálgun:
   Jákvæð sálfræði gengur oft út frá almennum lausnum sem virka ekki endilega fyrir alla. Fólk með alvarlegar geðraskanir, s.s. þunglyndi eða kvíða, gæti upplifað að þessi nálgun sé ófullnægjandi eða jafnvel ósanngjörn.
3. Vísindaleg nálgun ekki alltaf nægilega sterk:
   Þó að margir þættir jákvæðrar sálfræði byggi á rannsóknum, hefur verið gagnrýni á að sumir hlutar hennar séu of einfaldir eða ekki nægilega vísindalega rökstuddir. Sérstaklega snýst þetta um sumar aðferðir sem eru vinsælar í sjálfshjálparbókum.
4. Hagnýting á vinnustöðum:
   Í fyrirtækjamenningu hefur verið bent á að jákvæð sálfræði sé stundum misnotuð til að réttlæta óhóflegt vinnuálag eða slaka á ábyrgð vinnuveitenda. Til dæmis gætu vinnuveitendur sett áherslu á hugræna seiglu hjá starfsfólki í stað þess að takast á við rót vandans, eins og streituvaldandi vinnuaðstæður.