Í bók sinni Love 2.0 heldur Barbara Fredrickson (2013) því fram að við getum upplifað örsmá augnablik ástar (micro-moments of love) margoft yfir daginn — jafnvel í samskiptum við algjöra ókunnuga. Hún segir jafnframt að hvert augnablik raunverulegrar tengingar við aðra manneskju veki upp sömu vellíðan og sú sem við upplifum þegar við finnum til ástar.

Ég varð forvitin og ákvað að prófa þetta sjálf. Einn laugardagsmorgun í mars ákvað ég að fylgjast með og upplifa þessi örsmáu augnablik ástar og kanna hvort Barbara Fredrickson væri kannski bara raunverulega „á einhverju“.

Dagurinn hófst með morgunmat með sambýliskonu minni. Af ýmsum ástæðum höfðum við ekki hist um tíma og áttum því ýmislegt óuppgert til að ræða. Eftir skál af morgunkorni og tebolla enduðum við samtalið á stórri faðmlagi — og hvor okkar hélt út í daginn.

Ég hafði skipulagt námsmorgun með tveimur samnemendum. Þar sem við vorum öll að læra svipuð efni skapaði hugmyndin um ör-augna­blik ástar áhugaverðar umræður. Við vorum sammála um að þetta væri hugtak sem væri sannarlega þess virði að skoða nánar. Við kvöddumst með faðmlagi og héldum hvert í sína átt.

Það var ekki einu sinni komið hádegi og ég hafði þegar fengið þrjú faðmlög. Ég hafði lesið talsvert um rannsóknir á faðmlögum og samkvæmt þeim virðist almenn samstaða vera um að við þurfum að minnsta kosti átta faðmlög á dag til að líða sem best. Ég fann að ég var komin með verkefni innan verkefnis: að ná þessum átta faðmlögum.

Ég fór heim og þar var málari að ljúka nokkrum verkum. Ég bauð honum tebolla og við áttum gott spjall. Ég hugsaði með mér að gefa honum faðmlag, en þar sem hann var rúmlega tveggja metra hár byggingarmaður með mikið af húðflúrum verð ég að viðurkenna — ég þorði ekki.

Samt var klukkan rétt farin að ganga tólf og staðan var:

Ör-augna­blik ástar: 4
Faðmlög: 3

Ég hafði mælt mér mót við vinkonu í hádegismat og tók strætóinn. Þar átti ég næsta óvænta augnablik. Kona sem ég þekkti einhvers staðar frá settist í vagninn og horfði beint á mig. Þá rann upp fyrir mér hvaðan ég kannaðist við hana — ég kaupi The Big Issue af henni einu sinni í viku, en við höfðum aldrei spjallað almennilega. Áður en hún steig út úr vagninum höfðum við átt notalegt samtal og ég vissi jafnvel hvað hún hét.

Strætóleiðin hafði nýlega verið breytt og í stað þess að beygja til vinstri að stoppistöðinni minni hélt vagninn áfram beint áfram. Ég stökk á fætur og ýtti æðihratt á bjölluna. Ég var ekki sú eina — önnur kona gerði nákvæmlega það sama á sama augnabliki.
„Ég gleymdi alveg að leiðin hafði verið breytt,“ sagði ég.
„Já, ég líka,“ svaraði hún með stóru brosi.

Þetta taldi ég hiklaust sem eitt af þessum ör-augna­blik­um ástar með algjörum ókunnugum sem Barbara Fredrickson lýsir.

Hádegismaturinn með vinkonu minni var einstaklega góður og innihélt meira að segja eitt auka ör-augna­blik þegar við og konan við næsta borð ræddum saman um hversu ótrúlega sætur hundurinn hennar væri. Ég kvaddi vinkonu mína með stóru faðmlagi og hélt heim á ný.

Um kaffileytið var staðan:

Ör-augna­blik ástar: 8
Faðmlög: 4

Áður en ég fór út um kvöldið átti ég tvö símtöl við börnin mín, sem bættu við tveimur ör-augna­blik­um ástar.

Ég hitti síðan vinahóp á bar áður en við fórum á tónleika. Þrír vinir þýddu þrjú ör-augna­blik og þrjú faðmlög. Nú vantaði mig aðeins eitt faðmlag til að ná markmiðinu.

Það er eitthvað við dansgólfið — þar hittir maður glaðlegt og opið fólk. Ein vinkona mín bað mig að dansa og við dönsuðum okkar „modern jive“ rútínu, sem virtist vekja athygli. Maður við hliðina á mér gaf mér „high five“ og kona kom að mér og hrósaði dansinum. Án þess að hugsa sagði ég takk — og faðmaði hann.

Áttunda faðmlagið!
Í huganum sá ég flugelda springa og kampavínstappa skjóta upp — markmiðinu náð.

Svo, hvað lærði ég af þessum degi?

Það þarf í raun mjög lítið til að upplifa vellíðan. Ég hafði ekki gert neitt öðruvísi en ég hefði annars gert — nema að vera meðvituð. Bara það að taka eftir breytti deginum algjörlega. Þegar upp var staðið hafði ég upplifað 15 ör-augna­blik ástar og 8 faðmlög, og mér leið frábærlega.

Fyrir mér sýnir svona dagur hvað jákvæð sálfræði snýst í raun um. Hún snýst ekki um eina stóra uppgötvun sem breytir lífi manns, heldur um að upplifa daglegt líf með opnum huga og njóta þess sem er að gerast — hvort sem það er með vinum, fjölskyldu eða algjörum ókunnugum. Hvert einasta samskipti eru tækifæri, og hvernig við mætum þeim ræður miklu um hvernig okkur líður innra með okkur.

Þýtt úr: https://www.thepositivepsychologypeople.com/micro-moments-love/

Heimild:
Fredrickson, B. (2013). Love 2.0: How our supreme emotion affects everything we feel, think, do, and become. Avery.