Að hafa stjórn á sínu lífi, að þekkja sjálfan sig, er hluti af farsæld. Því skiptir máli að geta vitað – bíddu hvaða tilfinningu er ég að finna hér? hver er ég? hvað finnst mér raunverulga? það hjálpar manni að taka ákvarðanir fyrir sjálfan mann, hjálpar manni að verja sig, að tala skýrt og að koma sér í skjól þegar maður þarf.
Að þekkja eigin tilfinningar er hluti af því að vita hvað maður þarf, að geta komið þeim í orð, að skilja hvað þær eru að segja manni.
Tilfinning er eins konar upplýsingakerfi. Hún segir ekki endilega sannleikann um aðstæður, en hún segir eitthvað mikilvægt um hvernig þú ert að upplifa þær.
- Reiði → „Eitthvað skiptir mig máli / farið var yfir mörkin mín.“
- Ótti → „Ég skynja hættu eða óvissu.“
- Sorg → „Ég hef misst eitthvað eða sakna einhvers.“
- Öfund → „Þarna er eitthvað sem mig langar líka í.“
- Skömm → „Ég óttast að eitthvað sé að mér eða að öðrum finnist það.“
- Sektarkennd → „Ég tel mig hafa gert eitthvað sem samræmist ekki gildum mínum.“
- Gleði → „Þetta nærir mig — meira af þessu.“
- Einmanaleiki → „Mig vantar tengsl/nánd.“
- Vonbrigði → „Ég bjóst við eða vonaðist eftir öðru.“
Og hér kemur stóra atriðið: ef ég veit ekki hvað ég finn, er miklu erfiðara að vita hvað ég þarf.
Hér er tilfinningahjól eða upptalning á tilfinningum – getur verið ágæt að geta bent á tilfinningar sínar.


til fleirri myndir á netinu ef slærð inn tilfinningahjólið – byggja á ákveðnum 6 grunntilfinningum.

