It´s not the glass ceiling, It´s the sticky floors. Bók eftir Dr. Karen Engberg, bók skrifuð til dætra hennar með ráðum hvernig á að lifa – Karen er konan sem ég passaði börnin hjá í paradísinni Santa Barbara í Californíu. Karen á 4 börn, rak Heilsugæslu ásamt manni sínum Dough Jackson.

Árið 1020 komu stelpurnar hennar í heimsókn til Íslands, og þær komu til okkar hjónanna í mat og ég man við fórum með þær í ís-bíltúr og við komum við á Bessastöðum – nei bara fyrir utan. Þetta væru þær Jessy, Vanessa og Magdaleine.

Nema hvað- að nú í dag, 31 maí kom Magdaleina aftur í heimsókn og nú með konu sinni Sophi og tvíburastrákunum sínum og ég sýndi þeim heimilið mitt og nágrennið, fórum að leika í leikskólanum í nágrenninu og í eltingaleik í garðinum mínum og svo á Klambratún að hlaupa um og fórum í heitt kakó á Kjarvalsstöðum. Ævintýrastund!!!

Ég gat gefið þeim bækur eftir mig og við gátum talað um Karen sem lést 2024, um það þegar ég flaug heim 16 desember og uppgötvaði 21 árs skammdegið í fyrsta skiptið, hvað ég væri þakklát USA – að kynnast þeim og svo að þar var lífi sonar míns bjargað.

Við ræddum heimsmálin og Galen sem á eftir að koma til Íslands!!! :-), hann passaði ég mest því þá var hann bara lítill strákur og ég fékk að vera hjá honum á hans fyrsta afmælisdegi, er hann var 1 árs!!! 🙂 Þetta var auðvitað alveg dásamlegur dagpartur!

Þær höfðu ekki sofið mikið eftir langt ferðalag frá San Diego með millilendingu í Seattle, piltarnir höfðu nú eitthvað sofnað í vélunum 🙂