Mantan var; Stefnumót við söguna – við skulum mæta á undan – við stöndum okkur vel, og leikurinn er í okkar höndum. Aldrei gleyma einbeitingunni og þrýstingnum.

https://www.instagram.com/reels/DbBEqaOOHao

Illugi Jakobsson: Eins og þið vitið öll, þá viðurkenna nú æ fleiri vísindamenn að við séum í raun tilbúningur inní risastóru appi eða matrixi einhverra óþekktra kvikinda, og endanlega sönnun þess munum við fá þegar úrslitaleikur HM hefst eftir tæpa tvo tíma. Þá mun besti fótboltamaður allra tíma Lionel Messi stíga sinn síðasta dans á stóra sviðinu og freista þess að verja heimsmeistaratitil sinn og Argentínumanna.

Í frábæru liði hinna spænsku áskorenda er enginn betri en 19 ára gutti að nafni Lamine Yamal, og fyrir fáeinum misserum kom í ljós að fyrir 19 árum eða 2007 – þegar Lamine Yamal var 6 mánaða sonur bláfátækra foreldra frá Marokkó og Miðbaugs-Gíneu – þá hafði auglýsingamaður fengið hann ásamt fleiri börnum lánaðan í myndatöku fyrir Unicef, barnahjálp Sameinuðu þjóðanna. Myndir voru teknar af börnunum með súperstjörnum fótboltaliðs Barcelona, sem auglýsti þá Unicef á búningum sínum. Svo vildi til að myndir af Lamine Yamal voru teknar með Lionel Messi sem þá var nýorðinn tvítugur en þegar ljóst að yrði stórkostlegur fótboltamaður.

Núna er ekki nóg með að Lamine Yamal sé almennt álitinn efnilegasti fótboltamaður heims, eins og Messi var fyrir 19 árum, heldur vill svo til að hann spilar bæði með gamla liðinu hans Messis, Barcelona, og leikur sömu stöðu á vellinum og hann.

Og nú mætast þeir sem sagt í úrslitaleik Heimsmeistarakeppninnar.

Að þessar myndir af Messi og Lamine Yamal séu til er náttúrlega svo ótrúlegt að það getur ekki verið satt.

Ergó, þetta er ekki annað en tilbúningur í æsilegum fótboltareyfara og við lifum öll sem hugarfóstur í matrixinu.

Á efstu myndinni er Sheila Ebana, móðir Lamine Yamal, að hjálpa hinum unga Messi að baða drenginn.

Að lokum má taka fram að Yamal er ekki ættarnafn hins unga Spánverja og ber ekki að nota það sem slíkt. Hann heitir einfaldlega Lamine Yamal en ber svo, þegar þarf, ættarnöfn beggja foreldra sinna, Nasraoui og Ebana. Lamine og Yamal eru jafngild skírnarnöfn hans en foreldrarnir nefndu hann eftir tveimur kunningjum sínum sem höfðu hjálpað þeim með húsaleiguna meðan þau börðust í bökkum með drenginn nýfæddan.

Karen Kjartansdóttir: Sumir leikmenn verða stjörnur. Aðrir verða tákn. Lamine Yamal, sem varð nítján ára fyrir fáeinum dögum, er þegar orðinn hvort tveggja.

Á örfáum árum hefur hann þróast úr efnilegum unglingi í eitt skærasta ljós knattspyrnuheimsins og lykilmann hjá Barcelona og spænska landsliðinu.

Hann hefur þegar orðið Evrópu- og heimsmeistari með Spáni, unnið fjölda titla með Barcelona og sett röð meta sem áður þóttu nær óhugsandi fyrir leikmann á hans aldri.

Það er ekki aðeins aldurinn sem gerir hann einstakan. Yamal sameinar hraða, leikni og sköpunargáfu við óvenjulegt æðruleysi. Hann virðist sjá möguleika sem aðrir koma ekki auga á og tekur ákvarðanir undir pressu af öryggi sem sjaldgæft er að sjá hjá svo ungum leikmanni. Um leið leikur hann af gleði og áræðni sem minnir á hvers vegna fólk varð ástfangið af fótbolta.

Þegar hann skorar myndar hann gjarnan tölurnar 304 með fingrunum. Þær vísa til síðustu tölustafanna í póstnúmerinu 08304 í Rocafonda, hverfinu í Mataró þar sem hann ólst upp.

Rocafonda er fjölmenningarlegt verkamannahverfi norðan Barcelona þar sem margir íbúar eiga rætur að rekja til Norður-Afríku, Rómönsku Ameríku og annarra heimshluta. Hverfið hefur lengi glímt við fátækt, atvinnuleysi og neikvæða umfjöllun.

Stolt Yamals af uppruna sínum hefur hins vegar átt stóran þátt í að breyta því hvernig Rocafonda birtist umheiminum. Nú mynda börn í hverfinu tölurnar 304 með fingrunum af stolti.

Amma hans, Fatima, flutti ein frá Marokkó til Spánar í byrjun tíunda áratugarins. Hún vann láglaunastörf, lagði fyrir og fékk börnin sín síðar til sín, eitt af öðru. Einn þeirra var Mounir Nasraoui, faðir Lamine, sem kom ungur að árum til Katalóníu. Mounir er með flogaveiki og þarf að taka lyf við henni daglega. Vegna veikindanna treysti hann sér ekki til að fylgja syni sínum til Bandaríkjanna á heimsmeistaramótið í sumar.

Móðir hans, Sheila Ebana, er frá Bata í Miðbaugs-Gíneu. Hún og Mounir voru bæði mjög ung þegar Lamine fæddist árið 2007. Fjölskyldan átti um tíma í miklum fjárhagserfiðleikum. Hann var nefndur eftir tveimur vinum foreldra sinna, Lamine og Yamal, sem hjálpuðu þeim þegar mest á reyndi, meðal annars með því að greiða húsaleiguna. Nafnið varð þannig þakklætisvottur til fólksins sem studdi fjölskylduna á erfiðum tímum. Fullt nafn hans er Lamine Yamal Nasraoui Ebana. Lamine og Yamal eru skírnarnöfnin, Nasraoui er ættarnafn föður hans og Ebana ættarnafn móður hans. Nafnið sjálft ber því með sér bæði söguna af fólkinu sem rétti foreldrum hans hjálparhönd og ræturnar tvær, frá Marokkó og Miðbaugs-Gíneu.

Foreldrarnir skildu þegar hann var lítill en bæði héldu áfram að gegna mikilvægu hlutverki í lífi hans. Amma hans, Fatima, varð lykilpersóna í uppvexti hans þótt hún hefði þegar komið fimm börnum út í lífið einsömul. Á meðan foreldrarnir unnu gætti hún hans og veitti fjölskyldunni þann stöðugleika sem gerði honum kleift að einbeita sér að fótboltanum. Yamal hefur talað um fórnir hennar og mikilvægi þeirra fyrir allt sem síðar varð.

Þegar Sheila vann á skyndibitastað í Granollers kynntist hún þar dóttur manns sem hafði umsjón með yngri flokkum hverfisfélagsins CF La Torreta. Samstarfskonan hvatti hana til að koma með Lamine á æfingu og sagði henni að hafa ekki áhyggjur af kostnaðinum, félagið myndi finna leið til að leysa það.

Yamal birtir reglulega myndir með yngri hálfbróður sínum, Keyne. Hann hefur sagt að Keyne sé honum eins og sonur og að það gleðji hann innilega að sjá fjölskyldu sína nú njóta þess lífs sem hana dreymdi lengi um.

Sjálfur ólst Yamal um tíma upp með fjölskyldu sinni í lítilli eins herbergis íbúð. Hann talar þó ekki um velgengni sína sem einkaframtak sem hann deili nú með fjölskyldunni, heldur sem árangur sem þau hafi öll unnið að saman. Lífið sem þau njóta nú sé því ekki gjöf frá honum til þeirra, heldur uppskera sameiginlegs verkefnis fjölskyldunnar.

Trúin er einnig sýnilegur hluti af sjálfsmynd Yamals. Hann er múslími, þakkar Guði gjarnan með orðunum „Alhamdulillah“ og hefur talað um trúna sem sjálfsagðan hluta af lífi sínu.

Í vináttulandsleik Spánar og Egyptalands í Barcelona vorið 2026 heyrðust íslamófóbísk hróp úr hluta stúkunnar. Hrópin beindust að egypska liðinu, en Yamal lýsti vonbrigðum vegna atviksins og sagði þau sem tóku þátt í hrópunum sýna fáfræði og rasisma.

Hann tók þó fram að aðeins hluti áhorfenda hefði tekið undir og að atvikið breytti engu um ákvörðun hans að leika fyrir Spán.

Yamal vakti aftur athygli utan vallar í maí 2026 þegar Barcelona fagnaði spænska meistaratitlinum. Í skrúðgöngu liðsins um Barcelona tók hann við palestínskum fána frá stuðningsmanni og veifaði honum af þaki liðsrútunnar. Myndir af honum með fánann fóru víða.

Sumir héldu því fram að stuðningurinn við Palestínu gæti kostað hann auglýsingasamninga. Það gerðist ekki.

Úrslitaleikurinn milli Spánar og Argentínu varð að nokkurs konar menningarstríði á samfélagsmiðlum. Þar var ekki aðeins stillt upp 39 ára goðsögninni Lionel Messi gegn nítján ára arftaka hans, heldur einnig tveimur ólíkum hugmyndum um þjóðerni og sjálfsmynd.

Fjölmenningarlegt spænskt lið, með Yamal og Nico Williams í fremstu röð, hefur orðið tákn fyrir nýjan og fjölbreyttari Spán, á meðan argentínska liðið hefur verið gagnrýnt fyrir þögn sína gagnvart rasískum söngvum stuðningsmanna.

Hryllilegt ofbeldi Ísraela í Palestínu tengist málinu líka. Spænsk stjórnvöld hafa tekið eindregna afstöðu gegn hernaði Ísraels, Yamal veifaði palestínskum fána en Javier Milei Argentínuforseti er náinn bandamaður Benjamíns Netanjahús. Milei á jafnframt mjög náið pólitískt og persónulegt samband við Donald Trump, sem lítur á hann sem einn helsta bandamann sinn í Rómönsku Ameríku. Messi hefur einnig verið dreginn inn í umræðuna vegna tengsla sinna við Ísrael. Ólíklegt er þó að Messi hugsi um annað en fótbolta.

Leikur sem hefði átt að snúast um fótbolta hefur því verið gerður að táknrænni baráttu um Palestínu, innflytjendur, rasisma, fjölmenningu og sjálfsmynd þjóða.

Yamal er einn eftirsóttasti knattspyrnumaður heims, ekki aðeins vegna hæfileikanna heldur einnig vegna þeirrar björtu og alþjóðlegu ímyndar sem hann hefur sem nær langt út fyrir heim knattspyrnunnar. Hann er spænskur landsliðsmaður með marokkóskar og miðbaugs-gíneskar rætur, alinn upp í fjölmenningarlegu verkamannahverfi og opinn um trú sína. Hann hefur ekki reynt að slétta yfir þessa ólíku þætti sjálfsmyndar sinnar, heldur gert þá að styrkleika sínum.

Þegar hann myndar tölurnar 304 eftir mark vísar hann ekki aðeins til póstnúmersins í Rocafonda. Hann heiðrar hverfið sem mótaði hann, ömmuna sem lagði grunninn að framtíð fjölskyldunnar og fólkið sem vann með honum að draumnum frá upphafi.

Hann er orðinn tákn fyrir kynslóð sem er óhrædd við að vera stolt af rótum sínum, fjölskyldu, trú og marglaga sjálfsmynd.