Núvitund kynntist Þórbergur í gegnum lestur sinn á austrænni speki. Í bréfi sem hann skrifaði 1925 þykist hann þó hafa sett þessa “lífsreglu” saman sjálfur en hann skrifar:

„Ég hefi sett saman eina stutta lífsreglu, sem felur í raun og veru í sér öll andleg sannindi. Og öll sannindi eru andleg. Ég vildi, að ég gæti kent yður þessa gullnu reglu. Ef þér fengjust til að læra hana, yrðuð þér lærðasta kona landsins. Og ef þér fengjust til að breyta eftir henni, yrðuð þér vitrasta og hamingjusamasta kona, sem nokkurntíma hefir lifað á Íslandi. Reglan er kanski of einföld, til þess að hún verði lærð, og hún hefir það sameiginlegt öllum eilífum sannindum, að vera ekki vel orðuð. Reglan er svona: Það er hvergi jafnmikil hamingja og þar, sem ég er nú. Þessi ellefu orð hafa þann heilsusamlega kraft, að þau megna að þurka burtu allar yðar sorgir, alt yðar böl, allar yðar tærandi þjáningar. Þrá yðar eftir einhverju, sem þér vitið jafnvel ekki, hvað er, breytist í lifandi samvitund við hið eilífa, hið óumbreytanlega, hið óhreyfanlega. Þessi þindarlausu hlaup eftir fölskum gljáa fjarlægðarinnar verða brosleg barnabrek í augum yðar. Og þér munuð innganga í hið óumbreytanlega nirvana, sem meistarinn Buddha hefir lýst svo aðdáanlega í ræðum sínum. .“

„Bréf frá Þórbergi Þórðarsyni til Önnu Guðmundsdóttur. Ísafirði, 24. ágúst 1925″, Ský, 5/11, bls. 11

Lesið upp á Heilsustofnun í Hveragerði af Soffíu Auði Birgisdóttur, 30. julí 2026.